Jacek Malczewski 1854 Radom – 1929 Kraków
Malarz Jacek Malczewski, syn Juliana Malczewskiego i Marii Korwin, urodził się w lipcu 1854 roku w Radomiu w Rodzie Malczewskich. Ojciec pracował jako sekretarz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego guberni radomskiej, polskiej instytucji bankowej i stowarzyszenia właścicieli ziemskich. Mężczyzna ten, jako prawdziwy patriota, dla którego najważniejszym dobrem była polskość i dziedzictwo, wywarł duży wpływ na swojego syna i jego dalsze losy. Był dla niego bowiem swoistym mentorem, nie bez powodu jego śmierć w 1884 roku zupełnie zmieniła motywy przewodnie przyszłych obrazów syna.
W 1867 roku Jacek Malczewski w wieku 13 lat został przeniesiony przez rodziców do Feliksa Karczewskiego, wuja, który wraz z Adolfem Dygasińskim, powieściopisarzem, publicystą i pedagogiem, ukierunkowali wspólnymi siłami jego podejście do świata i artyzmu. Raptem 4 lata później 17-letni Jacek Malczewski przeniósł się do Krakowa, rozpoczynając naukę w gimnazjum. Pierwszymi przejawami jego artystycznej duszy było uczęszczanie na wykłady do Szkoły Sztuk Pięknych, początkowo jako wolny słuchacz, a później jako student. Po zakończeniu nauki rozpoczął dalsze kształcenie w Paryżu, gdzie w trakcie 2-letniego pobytu zdobył dużą wiedzę praktyczną i teoretyczną, a jego artystyczne podejście względem świata zostało w pełni ugruntowane. Kolejne lata były jednak dla niego passą prawdziwych sukcesów. Jego żona, Maria Gralewska, wydała na świat dwoje dzieci, w 1908 roku otrzymał tytuł profesora, a w 1912 roku został rektorem Akademii Sztuk Pięknych. Za przełomowy rok w jego artystycznym dorobku warto uznać 1918 rok, kiedy to stworzył cykl obrazów zatytułowanych jako „Moje życie”, będących obecnie jednymi z najbardziej poszukiwanych obrazów tego czołowego, krajowego artysty. Malarz Jacek Malczewski w podeszłym wieku został odznaczony Orderem Odrodzenia Polski, jego obrazy były pokazywane na wielu wystawach, a także założył szkółkę malarską. Zmarł w 1929 roku w Krakowie.