TAMARA DE LEMPICKA 'La Chemise Rose (Różowa koszulka) 2011 (1927)’ giclee, papier welinowy Arches

Giclee, papier welinowy Arches, 100 x 70 cm w świetle oprawy; oprawiona w ramę oraz w podwójne passe – partout ze złotymi sliperami;

Sygn. z płyty p.d. „LEMPICKA”

Wykonawca: Elite Lithoraphers, Edmonton, Kanada

Licencja: Tamara de Lempicka Estate, LLC Canada

Referencje – A. Blondel, Tamara de Lempicka, Catalogue raisonné, 1921-1979, Lausanne, 1999, no. B.93, ilustracja str. 171

Kompozycja przedstawia Ire Perrot w sposób niezwykle zmysłowy i intymny, co było charakterystyczne dla prac Łempickiej z tamtego okresu.  Ira Perrot była nie tylko ulubioną modelką i muzą artystki, ale także jej bliską przyjaciółką, a według wielu źródeł również kochanką.

Literatura:

T. de Lempicka, Annotated Photo Albums, Houston, 1923, no. 63. (illustrated).

K. de Lempicka-Foxhall & C.L. Phillips, Passion by Design, the Arts and Times of Tamara  de Lempicka, New York, 1987.

E. Thormann, Tamara de Lempicka, Kunstkritik und Künstlerinnen in Paris, Berlin, 1993, no. 59.

Katalog wystawy retrospektywnej Tamara de Lempicka / Tra eleganza e trasgressione (Villa Medici, Rzym 1994).

Tamara de Łempicka była urodzoną w Polsce malarką, znaną z charakterystycznego stylu Art Deco, który łączył elementy kubizmu i neoklasycyzmu z nowoczesną wrażliwością. Zyskała rozgłos w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku, szczególnie w Paryżu, gdzie stała się częścią kręgów bohemy i arystokracji. Prace Łempickiej charakteryzują eleganckie linie, odważne formy oraz skupienie się na przepychu, luksusie i zmysłowości, co czyni ją jedną z najbardziej ikonicznych artystek ruchu Art Deco.

Na jej obrazach często pojawiają się eleganckie, stylizowane portrety bogatych i modnych osób, a także nagie postacie, wykonane z wysokim połyskiem, niemal rzeźbiarskim. Bohaterowie Łempickiej, głównie kobiety, ukazani są z siłą i zmysłowością, co pomogło jej zyskać uznanie w czasach, gdy artystki często były marginalizowane. Jej twórczość uosabiała bogactwo i hedonizm okresu międzywojennego, a dzięki arystokratycznym koneksjom i wystawnemu stylowi życia zyskała przydomek „Baronowej z pędzlem”.