KRZYSZTOF KARGOL 'Południca’ 2014 akryl, płótno 100x100cm

Name: KRZYSZTOF KARGOL 'Południca' 2014 akryl, płótno 100x100cm
SKU: 108132
Price: 6000.00 PLN
Availability: InStock

6000,00 zł

Tytuł: Południca
Wymiary: 100 x 100 cm
Technika: akryl, płótno
Sygnatura: z przodu

„Południca” to jedna z najbardziej wyrazistych prac Krzysztofa Kargola – obraz, w którym mitologia słowiańska spotyka się z intensywną materią malarską i zmysłową figuracją.

Inspiracją dla dzieła są Południce – w mitologii słowiańskiej (przypołudnica, żytnia, rżana baba, baba o żelaznych zębach) – według dawnych wierzeń złośliwe i mordercze demony polujące latem na tych, którzy niebacznie w samo południe przebywali w polu. Były personifikacją upału, zmęczenia i halucynacyjnego napięcia, jakie rodziło się wśród falującego zboża w zenicie dnia.

W interpretacji artysty mit zostaje przekształcony. W malarstwie Kargola Południce zawsze przybierają postać pięknych, zmysłowych kobiet o rudych włosach. Zamiast dosłownej grozy pojawia się napięcie ukryte w ciszy. Zamiast potworności – magnetyzm. Demon staje się symbolem siły kobiecości, natury i pierwotnej energii.

Centralna postać, monumentalna i miękka zarazem, została osadzona w rytmicznej, mozaikowej przestrzeni przypominającej rozgrzaną ziemię lub pulsujące pole widziane z bliska. Tło budowane jest gęstą, reliefową strukturą – farba nakładana szpachlą tworzy niemal rzeźbiarską powierzchnię. Światło pracuje na fakturze, podkreślając podziały i nadając kompozycji trójwymiarowość.

To właśnie gruba struktura malatury jest jednym z kluczowych elementów tej pracy. Obraz nie jest płaską narracją – jest materią. Farba ma ciężar, temperaturę i fizyczność, co wzmacnia dramatyzm i ekspresję całej kompozycji.

Format 100 × 100 cm nadaje przedstawieniu monumentalny charakter. Postać wypełnia przestrzeń, staje się niemal archetypem – zawieszoną między snem a czuwaniem, między mitem a współczesnością.

„Południca” to dzieło, które łączy:

mitologię słowiańską i autorską reinterpretację symbolu,

zmysłową figurację,

ekspresyjną, reliefową technikę malarską,

intensywną, ciepłą kolorystykę inspirowaną światłem lata.

To obraz o sile – cichy, ale niepokojący. Zmysłowy, lecz zakorzeniony w dawnych wierzeniach. W interpretacji Kargola Południca nie straszy. Ona przyciąga.

Certyfikat autentyczności

1 w magazynie

Kategorii: akryl, Erotyka, Kobiety, Krzysztof Kargol, Obraz, Obrazynowoczesne, olej Znacznik: Obraz

W przypadku wysyłki poza teren Polski, proszę przed zakupem o kontakt celem weryfikacji kosztów wysyłki

Opis

Krzysztof Kargol - (1974, Zabrze)

Są artyści, którzy kończą ASP. I są tacy, którzy kończą korporację. Krzysztof Kargol należy do tej drugiej, znacznie bardziej nieprzewidywalnej kategorii. Zamiast kolejnego awansu – wybrał farbę olejną. Zamiast Excela – szpachlę. I to była jedna z lepszych decyzji w jego życiu. Krzysztof Kargol (ur. 1974 w Zabrzu) jest artystą i podróżnikiem ciekawym świata i ludzi. Początkowo związany z karierą w biznesie oraz zarządzaniem, po latach pracy w korporacjach zdecydował się podążać za powołaniem i całkowicie poświęcić twórczości artystycznej. Zajmuje się malarstwem olejnym, projektowaniem i wykonywaniem tatuaży, tworzeniem wzorów i projektami wizualnymi. W 2018 roku założył grupę artystyczną VIA – Volna Inicjatywa Artystyczna, z którą uczestniczył i współorganizował wystawy oraz plenery malarskie na terenie całego kraju. Prowadzi własną pracownię w Józefosławiu pod Warszawą. W swojej pracy realizuje zarówno duże formaty malarskie w pracowni, jak i mniejsze prace malowane alla prima w plenerze, co nadaje jego twórczości różnorodność stylistyczną i techniczną. Jego obrazy znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce oraz m.in. w USA, Kanadzie, Chinach, Niemczech i Danii.

Malarz, który nie boi się materii

Kargol nie maluje „grzecznie”. On buduje obraz. Często pracuje szpachlą, nakłada farbę grubą, niemal rzeźbiarską warstwą. Faktura jest u niego realna – można ją niemal dotknąć. W pracach takich jak cykle strukturalne czy monumentalne kompozycje figuratywne materia farby staje się równorzędnym bohaterem obrazu. Gruba struktura, reliefowa powierzchnia, świadome operowanie światłem na fakturze – to elementy, które nadają jego malarstwu fizyczność. To nie jest płaska dekoracja. To obiekt.

Figuracja, emocja i ciało

W twórczości Kargola silnie obecna jest figura ludzka. Ciało – czasem realistyczne, czasem symboliczne – bywa zamknięte w ornamentach, pulsujących tłach, złocistych mozaikach lub monochromatycznych przestrzeniach. Artysta nie epatuje dosłownością – raczej bada napięcie, kruchość, moment zatrzymania. Portrety i akty nie są tu ilustracją – są emocjonalnym stanem. Intymność łączy się z refleksją, a miękkość ciała kontrastuje z geometrycznym lub ornamentalnym tłem.

Kolor jako język

Obok prac figuratywnych powstają cykle niemal abstrakcyjne – pulsujące konstelacje barw, nasycone plamy, rytmiczne struktury. Kolor u Kargola jest świadomy, przemyślany i odważny. Od chłodnych błękitów i turkusów, przez intensywne czerwienie i fiolety, po złamane, organiczne odcienie natury – jego paleta nie jest przypadkowa. To język emocji, nie dekoracji.

Natura, podróż, obserwacja

Krajobrazy – często malowane w plenerze – pokazują inne oblicze artysty. Szybkie, świeże, malowane alla prima, oddają moment światła i ruch powietrza. Widać w nich wrażliwość obserwatora i podróżnika.Nieprzypadkowo Kargol określany jest jako artysta ciekawy świata i ludzi. Ta ciekawość przekłada się na tematy: natura, cykliczność, człowiek wobec przestrzeni, inspiracje historią i sztuką dawną, a także wątki symboliczne i animalistyczne w nowszych cyklach monochromatycznych.

Artysta, który zmienił kurs

Jego droga – od zarządzania do sztuki – nie jest marketingową historią. To realny, życiowy zwrot. I być może dlatego w jego malarstwie jest tyle autentyczności. Krzysztof Kargol to twórca, który poprzez malarstwo wyraża własne emocje, relacje z naturą i człowiekiem, łącząc refleksyjną wrażliwość z żywą, przemyślaną kolorystyką i bogatą fakturą. Jego dzieła pozostawiają widzowi przestrzeń do interpretacji i tworzą dialog – nie narzucają jednej odpowiedzi. Bo jeśli już porzucać korporację, to tylko dla czegoś, co zostaje na ścianie na lata.